عهدنامه ای باعزیز دلمان امام زمان عجل الله فرجه

آقاجان سلام.
این چندمینسالگردتولدشماست که به دلیل کوتاهیمان درکنارتان جشن نگرفتیم.این عهدنامه از طرفجمعی از محبین وشیعیان شماست.
همینابتداعذرخواهی میکنیم ازشما به خاطراین که بعضی هایمان پای عهدهایی که قبلا چهدرخلوت وچه درچنین مراسماتی بستیم ایستادگی نکردیم و هنگام خواندن نامه اعمالمانشمارا ناراحت کردیم؛البته بعضی هایمان هم نه تنها عهدبستندبلکه پای عهدشان نشستندوهرصبح وهرجمعه آن را تجدید کردند.
مولاجاناینبار میخواهم بگویم که دیگر دلهایمان ازاین اوضاع زمان گرفته،از فسادی که درزمینبادستان خودمان درست کردیم،شرمنده ایم ازاین که زندگیمان را آن قدرکه بتوانیمشمارا مهمان کنیم اسلامی نچینده ایم.
میخواهمبگویم این بار کمرهمت بسته ایم،همتی برای تغییر؛تغییری برای نزدیک شدن به جامعه یاسلامی درعصر غیبت؛جامعه ای که درآن ساختارهای اقتصادی و تربیتی وسبک زندگی اشاسلامی است.میخواهیم با عنایت شما نه تنها خودمان را آماده یاریتان کنیم بلکهشیربچگانی تربیت کنیم که اگرخودمان ظهورتان را درک نکردیم نتوانستیم کنارتان باشیمفرزندانمان زیر بیرق اسلام درساخت مدینه ی فاضله کمکتان باشند.
وحالاوقت میثاق وعهدبستن است.مولاجان باشما که نفسمان به نفستان بسته است و وجودمانازوجود شماست عهد میبندیم که اسلام را به آن شکل که واقعا هست به جهان بشناسیمونشان دهیم که اسلام به غیراز عبادت ومسائل اخلاقی کارآرایی های دیگریم دارد؛ووقتآن رسیده است که ساختارهای کفر وطاغوتی درهم بشکند وزمینه ی ظهور را به یاریخداوند تعالی وعنایت شما فراهم کنیم ودر این راه ازجان ومال وآبرویمان دریغ نکنیم.
امید است کهبزودی زود ندای (أناالمهدى)از کعبه برخیزد ودل مادرتان شادگردد،وسال دیگر تولدتانرا درکنار شماومحبین وچشم انتظارهایتان جشن بگیرم.