زندگی مجازی؟!

این روزا توفضای مجازی مدشده همه اززندگیشون وکلادنیا ادعای خستگی میکننوفازغم برمیدارن ودم ازمرگ میزنن.یکی نیس بهشون بگه آخه باهوش اگه یکم مغزمبارکتروبه کاربندازی وچشات روبازکنی میبینی خیلیا هستن که توحسرت یه ساعت اززندگیتوهستن اون وخت تو اینجا هی ازخانوادهوزندگیت شاکی باش.تازه اینا خوبن بعضیا هستن که هنوز توفکراینن که تام آخرجریرومیگیره یانه اون وخ میان تو صفحه های مجازی وگروه هافازغم میگیرن وپستای شکستعشقی میزارن موردداشتیم که طرف هنوز نمازبهش واجب نشده اون وخت پست گذاشته کهمشروب میخورم تافراموش کنم آخه عزیزم میخوای چیوفراموش کنی جدول ضرب رو.چیرو؟

البته اینا تقصیرخودشون نیستا اینا به خاطره اینه که فرق عشق وعادت رونمیدوننبه قول استادمون میگفت:عشق کلمه مقدسیه رو هرچیزی اسم عشق رونزارین. حالا ایناباسن کم میرن سراغش وفکرمیکنن عاشقن.وقتی که ازشون میپرسی قصدازدواج باهاش روداریمیگه: نه بابا مگه ادم توخیابونم ازدواج میکنه مافقط بااینا میگیم ومیخندیم بعدشولشون میکینم ومیریم سراغ ادمای درست وحسابی.
پس اولا که به زندگیتون نگاه تازه ای داشته باشین دوما اینقد دنبال این کارهانباشین وقتش که برسه بعضیا لباس سیاه (البته اشتباه نشه منظورم کت وشلوار بود) وبعضیالباسسفیدمیپوشن.پس به جای این مثلاعشقا برین به عشق واقعی زندگیتون یعنی خدا واهلبیت(ع) وپدر ومادرای گلتون برسین.
یاحق